En nu voor echt.
Alvast mijn excuses voor de loze belofte; de oreotaart was veel te lekker om bij te houden. Ze is de volgende dag met ons op reis vertrokken en nooit op de bestemming aangekomen, dus ze lang genoeg strikken om er geduldig een foto van te maken was onmogelijk. Maar ze was wel lekker. Écht lekker.
Ook wel een caloriebom. Écht een caloriebom. Eén vork oreotaart voelde net als een hele soeplepel slagroom met suiker in je mond steken. Of één portie chocohotopot. (Dat recept vertel ik later nog wel eens)
De rainbowcake dan. Een foto van het eindresultaat zal ik je besparen, zag er eigenlijk allesbehalve smakelijk uit. Maar toch, onderweg leek het aanlokkelijk. Mijn oudste stiefzusje had het plan opgevat zo'n ding te maken en dat hebben we gecombineerd met een voorafgaande, grondige neusbeurt in de nieuwe Bakboetiek in Turnhout, op zoek naar kleurstoffen. Uitslag: Dik oké. Hier komen we meer.
(http://www.facebook.com/pages/De-BakBoetiek-Turnhout/189897901045278)
6 Verschillende schaaltjes met 6 verschillende kleurtjes. Ik weet het, een regenboog heeft 7 kleuren, maar niemand wilde mij hier geloven dat indigo óók een kleur is. Waar staat die i in rogbivv dan voor?!
Mijn naaicursus -waar ik ontzettend hard naar uitkijk- begint pas in september, maar de kriebels en de vele vrije tijd laten zich niet meer stoppen en ik ben er dan toch maar aan begonnen. Tijdens een familiebezoekje in Eindhoven huppelden mamie en ik even over de stoffenmarkt en scoorden daar deze twee schoon exemplaren voor 2 euro 't stuk. Zou jij dat laten liggen? Ik denk het niet.
Pas toen ik naarstig mijn rits erin aan het driegen was zag ik dat ik één ding miste; een grote gele S om erbovenop te hangen. Oeps.
Na veel gebulderlach van stiefpapie en zussen de oplossing: de toevoeging van één biaislint.
Want Superman zou nooit rood-witte bolletjes aan de zoom van zijn cape dragen. Toch?
